Fyrr á tíð var oft mjög erfitt að komast leiðar sinnar yfir Hrútafjarðarháls vegna mýra, keldna og fúaflóa. Bæði menn og hestar gátu fest sig þar illa ef ekki var farið með gát og var hálsinn alþekktur fyrir þetta. Í Þjóðsögum Jóns Árnasonar segir frá tveimur kerlingum sem hittust í Reykjavík og komust í hár saman. Önnur þeirra var borin og barnfædd á Suðurlandi en hin á Norðurlandi. Eftir nokkuð rifrildi segir sú sunnlenska: „Farðu til helvítis”. Norðlenska kerlingin vildi ekki velja hinni betri samastað gat þá ekki beðið henni verri bölbæna en hún segir: „Farðu yfir Hrútafjarðarháls”.